وصیتنامه امام علی

درفرازی از وصیت نامه حضرت علی امیرالمومنان آمده است:

پسرم حسن تو و همه فرزندان و خاندانم و هر کس را که این نامه به او می رسد، به امور زیر سفارش می کنم:

▪ هرگز تقوای الهی را از یاد نبرید و کوشش کنید تا دم مرگ بر دین خدا باقی بمانید.

▪ همه با هم به ریسمان خدا چنگ بزنید و بر اساس ایمان به خدا، متحد باشید و از هم جدا نشوید.

▪ نزدیکان و خویشاوندان را از یاد نبرید. صله رحم کنید که صله رحم، حساب انسان را نزد خدا آسان می کند.

▪ با همسایگان خوشرفتاری کنید. پیامبر آن قدر در مورد همسایه سفارش کرد که ما گمان کردیم برای همسایگان از همسایه خود ارث قرار می دهد.

▪ مبادا دیگران در عمل کردن به قرآن بر شما پیشی گیرند.

توجه شایسته به نماز چرا که نماز ستون دین است.

▪ رمضان که روزه آن ماه سپری است برای آتش جهنم.

جهاد در راه خدا از مال و جان خود در این راه کوتاهی نکنید و زکات مال آتش خشم الهی را خاموش می کند.

▪ امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید...

این موارد بخشی از توصیه ها و وصیت امیرالمؤمنین به فرزندشان امام حسن(ع) است که همین موارد نیز به خوبی بیان می کند امام به جنبه های مختلف زندگی توجه داشته، خیر و سعادت دنیا و آخرت را به واسطه اعمال نیک و شایسته و توجه به خالق هستی، نوعدوستی و خیرخواهی برای مؤمنان خواستار است .

به همین دلیل نیز راهکارها و عوامل دستیابی به این خیر ، کسب فضیلت و قرار گرفتن در مسیر کمال را به صورت ساده و موجز بیان کرده است .

وصیتنامه حضرت علی (ع) را در کتابهای حدیث به اجمال و تفصیل و به طور گوناگون نقل شده که یکی را ابوالفرج نقل کرده و در کافی مرحوم کلینی هم نظیر همین وصیت را که ابوالفرج روایت کرده، نقل می کند و در نهج البلاغه نیز (در زیر نامه شماره ۴۷) اجمالی از این وصیت آمده و خلاصه ای از آن در کشف الغمه و روایات دیگر آمده که همه آنها را مجلسی(ره) در بحارالانوار نقل کرده است.