خشم و غضب در احادیث

رسول اکرم(ص):

اَلا اِنَّ خَیرَ الرِّجالِ مَن کانَ بَطیءَ الغَضَبِ سَریعَ الرِّضا؛

بدانید که بهترین انسان ها کسانی هستند که دیر به خشم آیند و زود راضی شوند.

نهج الفصاحه ح ۴۶۹

---

رسول اکرم(ص):

ما تَجَرَّعَ عَبدٌ جُرعَةً اَفضَل عِندَ اللهِ مِن جُرعَةِ غَیظٍ کَظَمَها اِبتِغاءَ وَجهِ اللهِ؛

انسان هیچ جرعه ای ننوشید که نزد خدا از جرعه ی خشمی که برای رضای خدا فرو خورد بهتر باشد.

نهج الفصاحه ح ۲۶۲۸

---

رسول اکرم(ص):

اِنَّ الغَضَبَ مِنَ الشَّیطانِ وَ اِنَّ الشَّیطانَ خُلِقَ مِنَ النّارِ وَ اِنَّما تُطفَأُ النّارُ بِالماءِ فَاِذا غَضِبَ اَحَدُکُم فَلیَتَوَضَّا؛

خشم از شیطان و شیطان از آتش آفریده شده است و آتش با آب خاموش می شود، پس هرگاه یکی از شما به خشم آمد، وضو بگیرد.

نهج الفصاحه ح ۶۶۰

---

رسول اکرم(ص):

اَلصَّرعَةُ کُلُّ الصَّرعَةِ الَّذی یَغضبُ فَیَشتَدُّ غَضَبُهُ وَ یَحمَرُّ وَجهُهُ وَ یَقشَعِرُّ شَعرُهُ فَیَصرَعُ غَضَبَهُ؛

کمال دلیری آن است که کسی خشمگین شود و خشمش شدّت گیرد و چهره اش سرخ شود و موهایش بلرزد، اما بر خشم خود چیره گردد.

نهج الفصاحه ح ۱۸۷۲

---

امام علی (ع):

بِئسَ القَرینُ الغَضَبُ یُبدِی المَعائبَ و یُدنِی الشَّرَّ وش یُباعِدُ الخَیرَ؛

خشم هم نشین بسیار بدی است: عیب ها را آشکار، بدیها را نزدیک و خوبی ها را دور می کند.

غررالحکم ۳/۲۵۷/۴۴۱۷

---

امام علی(ع):

اَقدَرُ النّاسِ عَلَی الصَّوابِ مَن لَم یَغضَب؛

تواناترین مردم در تشخیص درست کسی است که خشمگین نشود.

غررالحکم ۲/۴۰۸/۳۰۴۷

---

امام صادق(ع):

لَیسَ مِنّا مَن لَم یَملِکُ نَفسَهُ عِندَ غَضَبِهِ؛

کسی که هنگام خشم خوددار نباشد، از ما نیست.

کافی ۲/۶۳۷/۲

---

امام صادق(ع):

اَلمُؤمِنُ اِذا غَضِبَ لَم یُخرِجهُ غَضَبُهُ مِن حَقٍّ وَ اِذا رَضِیَ لَم یُدخِلهُ رِضاهُ فی باطِلٍ وَ الَّذی اِذا قَدَرَ لَم یَأخُذ اَکثَرَ مِمّا لَهُ؛

مؤمن چون خشمگین شود، خشمش او را از حق بیرون نبرد و چون خشنود شود، خشنودیش او را به باطل نکشاند و چون قدرت یابد بیش از حق خود نگیرد.

بحارالأنوار ۷۸/۲۰۹/۸۵

---

امام هادی(ع):

اَلغَضَبُ عَلی مَن تَملِکُ لُؤمٌ؛

بر زیر دستان خشمگین شدن نشانه ی پستی است.

بحارالأنوار ۷۸/۳۷۰/۴

منبع:پایگاه اطلاع رسانی حدیث