قیام مهدی در قرآن مجید

آياتى كه در قرآن كريم به قيام امام مهدي (عج) تأويل شده ، بسيارند. (رجوع شود به چاپ جديد به بحار الانوار، جلد 151 از صفحه 44 به بعد)، به عنوان نمونه: در قرآن كريم مى خوانيم: <<او خدائى است كه رسولش را با دلائل رهنمون بخش فرستاد تا آن را بر تمام دين ها غالب گرداند هر چند اين موضوع خوش آيند مشركان نيست.>>
اين آيه به طور صريح نويد مى دهد؛ روزى خواهد آمد كه آئين اسلام همه اديان را تحت الشعاع خود قرار مى دهد و سراسر جهان زير پرچم اسلام قرار مى گيرد. منظور از اين دوران، هنگامى است كه حضرت مهدى (عج ) در سراسر جهان حكومت واحد اسلامى را تشكيل مى دهد.
همچنين در آيه 105 سوره انبياء مى خوانيم: <<يقيناً (بدانيد كه) ما در زبور (كتاب حضرت داود) نوشتيم پس از آنكه اين مطلب را در ذكر (تورات) نيز نوشته بوديم كه حتماً بندگان صالح وارث زمين مى شوند.>>
اين آيه حاكى است كه در كتاب هاى آسمانى زبور و تورات و قرآن موضوع حكومت انسان هاى شايسته بر سراسر زمين نوشته شده است. البته و بدون شك وعده خدا حق است و روزى خواهد آمد كه بندگان صالح كه از نظر قرآن، مسلمين راستين هستند، حكومت واحد صالحان را بر همه نقاط زمين برقرار مى سازند كه اشاره به حكومت حضرت مهدى (عج ) است.
در آيه 55 سوره نور مى خوانيم: <<خداوند به آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايسته مى كنند؛ وعده داده كه آنان را نماينده (خود) در زمين گرداند همانگونه كه گذشتگان آنان را خليفه كرد وعده داده كه دينشان را كه براى آنها پسنديده، نيرومند گرداند و ترسشان را مبدل به امنيت و آرامش كند، و براى من شريك نمى گيرند.>>
اين آيه بيانگر حكومت واحد در سراسر زمين است به آنانكه ايمان و عمل صلاح دارند ـ يعنى منتظر واقعى هستند و با ايمان نيك خود زمينه سازى براى ايجاد آينده درخشان مى كنند ـ نويد مى دهد كه خداوند حكومت زمين را به دست آنها مى سپرد، دين آنها نيرومند و قوى مى شود و در نتيجه آرامش و امنيت جانشين خوف و ناآرامى مى شود.
در پايان آيه اشاره به اين مطلب مى كند كه حكومت آنها بر سراسر زمين بر اساس توحيد و پرستش خداى يكتا و نفى هرگونه شرك است.
چنانكه پيامبر اسلام (ص) در مورد عقائد اين حكومت واحد سراسرى فرمود: <<فلا بيقى على وجه الارض احداً الا قال لا اله الا اللّه>> يعني؛ هيچ فردى روى زمين نمى ماند مگر اينكه معتقد است خدائى جز خداى يكتا وجود ندارد.
به اين ترتيب مى بينيم قرآن، اين كتاب آسمانى نيز به حكومت درخشان و سراسر توحيد آينده كه همه مرم تحت پرچم توحيد قرار گرفته و مردم صالح زمام امور را بدست مى گيرند، خبر مى دهد.
قرآن در آيه 5 سوره قصص مى فرمايد: <<ما بر اين اراده كرديم كه به مستضعفان نعمت بخشيم و آنها را پيشوايان و وارثين روى زمين قرار دهيم>>
اين آيه اگر چه در ماجراى حضرت موسى (ع) و فرعون نازل شده كه خداوند موسى (ع) را بر فرعون و فرعونيان پيروز كرد و مستضعفان را به حكومت رسانيد، ولى اين آيه هرگز مربوط به يك زمان خاص نيست؛ بلكه يك بشارت عمومى است در مورد پيروزى حق بر باطل كه سرانجام اين پيروزى به طور جامع و كامل و جهانى به دست حضرت مهدى (عج) صورت مى گيرد، چنانكه در روايات به اين مطلب تصريح شده و مهدى (عج ) و پيروانش به موسى (ع) و پيروانش تشبيه شده اند.
امام سجاد (ع) در اين باره فرموده است: <<سوگند به كسى كه محمد (ص) را به حق بشارت دهنده و بيم دهنده قرار داد، نيكان ما همانند موسى (ع) و پيروانش و بدان ما همانند فرعون و پيروانش هستند.>>
همچنين امام على (ع) در تفسير اين آيه فرموده است: <<خداوند مهدى آنها ـ آل محمد (ص) در آخرالزمان ـ را بعد از زحمت و فشارى كه بر آنان وارد مى شود، برانگيزد و به آنان عزت مى دهد و دشمنان آنان را ذليل و خوار مى كند.>>