شیخ حسنعلی نخوکی و توسل به مهدی (ع)

شیخ حسنعلی نخوکی و توسل به مهدی (ع)

شیخ حسنعلی نخوکی را می شناسید. حتماْ در حرم امام رضاُ صحن انقلاب و در دروازه ورودی ازدحام جمعیتی که در کنار قبر او نشسته و زیارت نامه و زیارت عاشورا می خوانند را دیده اید.

این نکته را یکی از علما گفتند که خود شنیده ام. مرحوم نخودکی از عالمان و عارفان حقیقی بودند که از کودکی شروع به ریاضت ها و تهذیب نفس کردند. به آنچنان مقامی رسیدند که گفتند اگر ترس آن نداشتم که حرم امام رضا (ع) خلوت شود، به مردم می گفتم که کوبه درب منزل مرا بزنند و بروند و حاجتشان را گرفته باشند. شخصی با این مقام بودند که در اواخر عمرشان اعترافی کردند:

ای کاش به جای این همه ریاضت ها و ذکرهایی که برای مشکل گشایی از مردم انجام دادم، در جهت رسیدن و تقرب به امام زمانم انجام می دادم.

نکته این است عزیز. ما امام زمان را فراموش نکنیم. امام زمان یعنی زمان ماموم امام است. حال خود دریابید که امام ۷۲ اسم از اسماء ۷۳ گانه الهی را می داند و خود امام گفته است که جنی که در داستان سلیمان به یک اشاره تخت ملکه سبا را آورد، تنها یک اسم را میدانست.

حلال مشکلات را داریم. کسی که به اشاره ای همه چیز را عوض می کند. او را دریابید که اول و آخر اوست. یا علی